ببند پنجره ها را همين فضا خوب است

وه،چه آرام شدی بعدِ دل کندن من
                                آه_از یادت رفت 
                                         لحظهً رفتن من  _آی دیروز که مُرد
                       جسدش نزد من است

لیک او دفن نشد   

                   از قضا بی کفن است

دفن کردند رقیبان تو دیروز مرا
                  باد با خود ببرد یاد همین روز مرا

لیک تو،خاطرهً زندهً فردای منی
    
آبپاش قبر دیروز    
                                   ز  من دل نکنی

آری - تو آنی که دل می طلبد - آنی

اما

افسوس!

دیریست کان کبوتر خون آلود

جویای برج گمشده جادو

پرواز کرده است...........

و او می داند که من راست می گویم

او همه را به جای من بر می گزیند

و من می دانم که همه دروغ می گویند

هر خنده تلخ مرا از درد منها میکنی

آن دم که می گویم به تو بی پرده حاشا میکنی

مهتاب چشمان مرا با درد خود شب می کنی

دیوانه ای چون دم به دم در عشق من تب می کنی

ـ چیزی مرا به قسمت بودن نمی برد

                          از واژه دو وجهی تکرار خسته ام

ـ من بی رمق ترین نفس این حوالی ام

ـ از بودن مکرر بر دار خسته ام

ـ من با عبور ثانیه ها خورد میشوم

                          از حمل این جنازه هشیار خسته ام

                   در دل آری و نه به لب دارند

                                   ضعف خود را عیان نمی سازند

                                                             راز دار و خموش و مکارند

                         آه،من هم زنم زنی که دلم

                         در هوای تو می زند پر و بال

                        دوستت دارم ای خیال لطیف

                         دوستت دارم ای امید محال

                     اعتصاب خنده

یک شکنجه در کنج ـ ضربه ی کشنده

پله های تاریک منطق عفونی

                                روی میز تحریر ـ استکان خونی

یک چراغ روشن

                      روی کتف دیوار 

                                  گردن شب من ـ زیر تیغ انکار

          نوشته شده توسط من